മൂന്ന് തവണ ഒളിമ്പിക്സ് സ്വർണം നേടിയ ഇന്ത്യൻ ഹോക്കി ടീമിലെ ഇതിഹാസ സാന്നിദ്ധ്യം ബൽബീർ സിംഗ് അന്തരിച്ചു

🎵 ഉള്ളടക്കം വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കുക 🎵

1952 ഒളിമ്പിക്സ് ഫൈനലിൽ നെതെർലാന്ഡ്സിനെതിരെ 5 ഗോൾ അടിച്ചു

പ്രിഡ്മോർ ഇന്ത്യ കണ്ടിട്ടില്ല. പഴയ കോളനിയായ ഇന്ത്യയുമായി പുലബന്ധംപോലുമില്ല, ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ ജീവൻവെടിഞ്ഞ ഈ ബ്രിട്ടീഷുകാരന്. മുപ്പത്തിയൊന്നാം വയസ്സിൽ വെനീസിനടുത്ത് പിയാവേ നദിക്കരയിൽ വെടിയേറ്റ് മരിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് റോയൽ ഫീൽഡ് ആർട്ടില്ലെറിയിലെ ഈ സൈനികനെ പക്ഷേ, ഇന്ത്യക്കാർ ഓർക്കുന്നത് മറ്റൊരു കാരണം കൊണ്ടാണ്.ഇടയ്ക്ക് കൗണ്ടിയിൽ വാർവിക്ഷെയറിനുവേണ്ടി ക്രിക്കറ്റും അതിനുമുൻപ് ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ദേശീയ ടീമിനുവേണ്ടി ഹോക്കിയും കളിച്ച പ്രിഡ്മോറിന്റെ പേരിൽ നാൽപത്തിനാല് വർഷം അഭേദ്യമായി നിലനിന്നൊരു റെക്കോഡുണ്ടായിരുന്നു ഒളിമ്പിക്സിൽ. ഫൈനലിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഗോൾ നേടിയ താരമെന്ന, ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു മുൻപ് പിറന്ന ആ റെക്കോഡ് രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ പുകയടങ്ങിയശേഷം തിരുത്തിയെഴുതിയതൊരു ഇന്ത്യക്കാരനാണ്. ബ്രിട്ടന്റെ പാദസേവകനാവാൻ കൂട്ടാക്കാതെ ഓടിരക്ഷപ്പെട്ടതിന് പിടിച്ച് കൈയാമം വച്ച് പഞ്ചാബ് പോലീസിൽ ചേർക്കപ്പെട്ട ഇരുപത്തിയൊൻപതുകാരനായൊരു കോൺസ്റ്റബിൾ. പേര് ബൽബീർ സിങ് ദോസാഞ്ച്. ഗോളുകൊണ്ടൊരു റെക്കോഡ് മാത്രമല്ല, അതിനൊപ്പം കളിച്ചും കളിപ്പിച്ചും മൂന്ന് ഒളിമ്പിക് സ്വർണവും ഒരു ലോകകപ്പും ഇന്ത്യയ്ക്കു സമ്മാനിച്ച ഇതിഹാസം. ഇന്ത്യ ലോകത്തിന് സമ്മാനിച്ച ഏറ്റവും വലിയ ഹോക്കി പ്രതിഭ ആരെന്ന ചോദ്യത്തിന് ധ്യാൻചന്ദിന്റെ തലപ്പൊക്കത്തിനൊപ്പം തന്നെ പൊന്നിൽ കൊത്തിവെക്കേണ്ടിയിരുന്ന പേര്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം മൊഹാലിയിലെ ഫോർട്ടിസ് ആശുപത്രയിലെ വെന്റിലേറ്ററിന്റെ ഉളളുതുളയ്ക്കുന്ന തണുപ്പിൽ രണ്ട് ഹൃദയാഘാതങ്ങളോടും തലച്ചോറിലെ രക്തസ്രാവത്തോടും മല്ലിട്ട് ഒടുവിൽ തോറ്റ് മടങ്ങിയ അതേ ബൽബീർ സിങ് സീനിയർറഷ്യയും ചൈനയുമെല്ലാം അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച 1952ലെ ഹെൽസിങ്കി ഗെയിംസിലായിരുന്നു ഇറ്റലിയിലെ ജിയാവെര ബ്രിട്ടീഷ് സെമിത്തേരിയിൽ മറ്റ് നാന്നൂറ്റി പതിനഞ്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സൈനികർക്കൊപ്പം അന്ത്യവിശ്രമം കൊള്ളുന്ന പ്രിഡ്മോറിന്റെ നാലുഗോളെന്ന റെക്കോഡ് ബൽബീർ സിങ് എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി മായ്ച്ചുകളഞ്ഞത്. ജൂലായ് ഇരുപത്തിനാലിന് ഹെൽസിങ്കി വെലോഡ്രോമിൽ നടന്ന ഫൈനലിൽ നെതർലൻഡ്സിന്റെ ഗോൾപോസ്റ്റിൽ പതിച്ച ആറു ഗോളിൽ അഞ്ചും പിറന്നത് ടീമിന്റെ ഉപനായകനായ ബൽബീറിന്റെ മാജിക്കൽ സ്റ്റിക്കിൽ നിന്ന്. ബൽബീർ ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നായി തീവർഷിക്കുമ്പോൾ ഇടത്തുനിന്നോ വലത്തുനിന്നോ ഷോട്ട് പിറക്കുന്നതെന്നറിയാതെ ആ ഡ്രിബിളിങ് വിസ്മയമാസ്വദിച്ച് മിഴിച്ചുനിൽക്കാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ ഡച്ച് ഗോളി ലൗ മൾഡർക്ക്. ഒരേയൊരു ഗോൾ മാത്രം തിരിച്ചുവാങ്ങി ആധികാരികമായി ജയിച്ച് ഇന്ത്യ സ്വർണമണിഞ്ഞ ആ ഫൈനലിന് ഇന്നും ബൽബീറിന്റെ ഈ മാസ്മരിക പ്രകടനത്തിന്റെ പേരിലാണ് ഖ്യാതി. ഹെൽസിങ്കിയിൽ അന്ന് ഇന്ത്യ വലയിലാക്കിയ പതിമൂന്ന് ഗോളുകളിൽ ഒൻപതിന്റെയും ഉടമയായ ബൽബീറിന്റെ പ്രകടനത്തിന് പകരംവയ്ക്കാൻ മറ്റൊന്നില്ല തന്നെ ഇന്ത്യൻ ഹോക്കിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ചരിത്രത്തിൽ.ബൽബീറിനോട് നീതികേട് കാട്ടിയത് ആയുസ്സും പ്രതിഭയും വാരിക്കോരിക്കൊടുത്ത കാലമല്ല, കളിച്ചും കളിപ്പിച്ചും നാല് ഒളിമ്പിക് സ്വർണവും ഒരു ലോകകപ്പും നേടിക്കൊടുത്ത ജന്മനാടു തന്നെ. ഹോക്കിയാണിവിടെ ദേശീയ വിനോദം. പക്ഷേ, ധോനിയുടെയും റെയ്നയുടെ മക്കളുടെ വിക്രിയകൾക്കുവരെ ആരാധകരുള്ള നാട്ടിൽ ഒളിമ്പിക്സിൽ വെറും എട്ട് കളികളിൽ നിന്ന് ഇരുപത് ഗോൾ നേടിയ, പാട്രിയറ്റ് പത്രം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഇന്ത്യൻ കായികതാരമായി തിരഞ്ഞെടുത്ത ബൽബീർ ആരെന്നറിയാൻ ഇന്ന് ഗൂഗിൾ തന്നെ ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തിനും ശരണം. ധ്യാൻചന്ദിന്റെ പേരിൽ പുരസ്കാരം സമ്മാനിക്കുന്ന രാജ്യത്ത് ഹോക്കി മാന്ത്രികന് പിന്നിൽ രണ്ടാമനായിപ്പോലും ബൽബീറിന്റെ പേര് കുറിക്കാൻ ഒരു നൂറുവട്ടമെങ്കിലും ചിന്തിക്കണം പുതിയ കാലത്തെ കളിയാരാധകർക്ക്. മെൽബൺ കഴിഞ്ഞ് ബൽബീർ സ്റ്റിക്ക് താഴെവച്ചശേഷം രണ്ടുതവണ മാത്രമേ ഇന്ത്യ ഒളിമ്പിക്സിൽ സ്വർണമണിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂവെന്നത് ഒരു വലിയ സൂചനയാണ്. തൊട്ടടുത്ത തവണ റോമിൽ വെള്ളി കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടേണ്ടിവന്നു തുടർച്ചയായി ആറു സ്വർണം നേടിയ ലോകജേതാക്കൾക്ക്. നമ്മൾ എങ്ങനെ ജയിക്കും? ജയിപ്പിക്കേണ്ട ആൾ ഇവിടെ എന്നെ കാക്കുകയല്ലെ എന്നായിരുന്നു തന്റെ അംഗരക്ഷകനായി നിലയുറപ്പിച്ച എ.എസ്.പി. ബൽബീർസിങ്ങിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അന്നത്തെ പഞ്ചാബ് മുഖ്യമന്ത്രി പ്രകാശ് സിങ് ഖൈറോൺ പറഞ്ഞത്. അടുത്ത തവണ ടോക്യോയിൽ ബൽബീർ പരിശീലകനായി ടീമിൽ തിരിച്ചെത്തി. ഇന്ത്യ വീണ്ടും സ്വർണവഴിയിൽ തിരിച്ചെത്തുകയും ചെയ്തു.നായകന്റെയും ഉപനായകന്റെയും ടോപ് സ്കോററുടെയുമെല്ലാം പരിശീലകന്റെയുമെല്ലാം വേഷപ്പകർച്ചയിൽ വിയർത്തുനേടിയ നാല് ഒളിമ്പിക് സ്വർണത്തിന്റെയും ഒരു ലോകകപ്പിന്റെയും സമ്പന്നമായ കണക്കുപുസ്തകമുണ്ടായിട്ടും, ഒളിമ്പിക്സിന്റെ നൂറ്റാണ്ട് പിന്നിട്ട ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച പതിനാറ് പ്രതിഭകളിൽ ഒരാളായി ജെസ്സി ഓവൻസിനും കാത്തി ഫ്രീമാനുമെല്ലമൊപ്പം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടും ജന്മനാട്ടിലെ പരമോന്നത സിവിലിയൻ ബഹുമതിക്കായി അപേക്ഷയുമായി മന്ത്രിമന്ദിരങ്ങൾ കയറിയിറങ്ങേണ്ട ഗതികേട് അനുഭവിച്ച ചരിത്രമുണ്ട് ബൽബീറിന്. ഒടുവിൽ തന്നെ മറികടന്ന് സച്ചിൻ തെണ്ടുൽക്കർ ഭാരതരത്ന സ്വന്തമാക്കുന്നത് നീരസം തെല്ലും പ്രകടിപ്പിക്കാതെ തന്നെ കണ്ടുകൈയടിക്കുകയും ചെയ്തു തൊണ്ണൂറാം വയസ്സിൽ ആ പഴയ ഒളിമ്പ്യൻ. പിന്നെയും മൂന്ന് വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് ബൽബീറിനെ തേടി ധ്യാൻചന്ദ് പുരസ്കാരമെത്തുന്നത്.ഇത്തരം തിരസ്കാരങ്ങളും അവഗണനയുമൊക്കെ കണ്ടും കേട്ടും തഴക്കമായിക്കഴിഞ്ഞതാണ് പണ്ടേ ഈ തൊണ്ണൂറ്റിയാറുകാരന്. ഇതിലും വലിയ വേദനകൾ നിർദയം വേറെയും സമ്മാനിച്ചിട്ടുണ്ട് ധ്യാൻചന്ദിന്റെയും ലെസ്ലി ക്ലോഡിയസിന്റെയും സഫർ ഇഖ്ബാലിന്റെയും മുഹമ്മദ് ഷഹീദിന്റെയും പർഗത് സിങ്ങിന്റെയുമെല്ലാം പഴമ്പുരാണം പറഞ്ഞ് ചാരിതാർഥ്യമടയുന്ന ജന്മനാട്. 2012ൽ ലണ്ടൻ മൂന്നാംവട്ടം ഒളിമ്പിക്സിന് ആതിഥേയത്വം വഹിക്കാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ വാൻകൂവറിൽ മകൾക്കൊപ്പമായിരുന്നു ബൽബീർ. ഒരു ദിവസം ലണ്ടനിൽ നിന്ന് ഒളിമ്പിക് സംഘാടകസമിതിയുടെ ഫോൺ. മെൽബൺ ഗെയിംസിൽ ബൽബീർ അണിഞ്ഞ ഇന്ത്യയുടെ നീല ബ്ലേസർ വേണം. ഓപ്പറ ഹൗസിലെ ഒളിമ്പിക് മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുകയാണ് ഉദ്ദേശം. മെൽബണിലാണ് താൻ നായകനായി ഇന്ത്യ ആദ്യമായി ഒളിമ്പിക് സ്വർണം നേടിയതെങ്കിലും ലണ്ടന് ബൽബീറിന്റെ ഹൃദയത്തിലുണ്ടൊരു സവിശേഷസ്ഥാനം. അറുപത്തിനാല് വർഷം മുൻപ് ഇവിടെയായിരുന്നു ഒളിമ്പിക്സിലെ അരങ്ങേറ്റം. ഇന്ത്യയുടെ രണ്ടാമത്തെ മത്സരത്തിൽ അർജന്റീനയ്ക്കെതിരേ. ഒരു വലിയ യുഗമാണ് അന്ന് തിരശ്ശീല നീക്കി വെംബ്ലി സ്റ്റേഡിയത്തിൽ അവതരിച്ചതെന്നറിയാൻ നിമിഷങ്ങളേ വേണ്ടിവന്നുള്ളൂ. എണ്ണംപറഞ്ഞൊരു ഹാട്രിക്കോടെ അരങ്ങേറിയ ബൽബീർ അന്നു തന്നെ ഇടംപിടിച്ചു ഹോക്കി ആരാധകരുടെ ഹൃദയത്തിൽ. മിഡ്ഫീൽഡിൽ അസാമാന്യ വേഗവും തന്ത്രവും കൊണ്ട് ബൽബീർ നിറഞ്ഞാടിയ മത്സരത്തിൽ ഒന്നിനെതിരേ ഒൻപത് ഗോളുകൾക്കായിരുന്നു ഇന്ത്യയുടെ ജയം.എന്നാൽ, ഐതിഹാസികമായ ഈ അരങ്ങേറ്റത്തിന് പിന്നിൽ ഒരു അറിയാക്കഥയുണ്ട്. അപാരമായ ഫോമിൽ കളിച്ചുവന്നിട്ടും ലണ്ടൻ ഒളിമ്പിക്സിനുള്ള ഇന്ത്യയുടെ 39 അംഗ സാധ്യതാ ടീമിൽ ഇടംപിടിക്കാൻ ബൽബീറിനായിരുന്നില്ല. ഒടുവിൽ സുഹൃത്തുക്കൾ ചേർന്ന് അന്ന് ലണ്ടനിലെ ഇന്ത്യൻ ഹൈക്കമ്മീഷണറായിരുന്നു വി.കെ.കൃഷ്ണമേനോനെ ചെന്നുകണ്ടു. മേനോന്റെ ഇടപെടലാണ് ബൽബീറിന് ടീമിലേയ്ക്കുള്ള വഴിതുറന്നുകൊടുത്തത്. പിൽക്കാലത്ത് ഇന്ത്യയുടെ പ്രതിരോധമന്ത്രിയായിമാറിയ മേനോന്റെ നയതന്ത്രമുണ്ടായിട്ടും രണ്ടാമത്തെ മത്സരംവരെ കാക്കേണ്ടിവന്നു ബൽബീറിന് അവസാന ഇലവനിൽ ഇടംപിടിക്കാൻ.എന്നാൽ, ബൽബീർ പിന്നീട് പലവുരു അഭിമാനത്തോടെയും തെല്ലൊരാവേശത്തോടെയും ആവർത്തിച്ചുപറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുള്ളത് ഈ അരങ്ങേറ്റത്തെക്കുറിച്ചല്ല. വെംബ്ലിയിലെ ഫൈനലായിരുന്നു ബൽബീറിന്റെ മാസ്റ്റർപീസ്. സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒരു വയസ്സു തികയാൻ മൂന്ന് ദിവസം മാത്രം ബാക്കി. എതിരാളി പഴയ യജമാനൻ ബ്രിട്ടൻ. പഴയ അടിമയും ഉടമയും ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി നേർക്കുനേർ. അതും 1908ൽ പ്രിഡ്മോർ അയർലൻഡിനെതിരേ ഹാട്രിക്ക് കൊണ്ട് ചരിത്രം കുറിച്ച അതേ ലണ്ടനിൽ. വൈറ്റ് സിറ്റി സ്റ്റേഡിയത്തിന് പകരം അഞ്ച് കിലോമീറ്റർ മാത്രം അകലെയുള്ള വെംബ്ലി സ്റ്റേഡിയമായി വേദിയെന്നു മാത്രം.കോളനിവാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് ബ്രിട്ടൻ ആദ്യമായി ഇന്ത്യയെ നേരിടുകയാണ്. പകവീട്ടാൻ, ജന്മനാടിന് ആദ്യ പിറന്നാൾ മധുരം സമ്മാനിക്കാൻ ഇതിലും നല്ലൊരു അവസരമില്ല. ഓഗസ്റ്റ് പന്ത്രണ്ടിന് ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് ഇന്ത്യൻ ടീം പഴയ വെംബ്ലിയുടെ ആർഭാടത്തിലേയ്ക്ക് വരുമ്പോൾ ഇരുപത്തിയയ്യായിരത്തിലേറെ വരുന്ന കാണികളുണ്ട് ചരിത്രപോരാട്ടത്തിന് സാക്ഷ്യംവഹിക്കാൻ. ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നു മാറി വി.ഐ.പി എൻക്ലോഷറിൽ സകലതിനും സാക്ഷിയായി തലയെടുപ്പോടെ എലിസബത്ത് രാജ്ഞിയും. ഒരു വർഷം മുൻപൊരു അർധരാത്രി ഇന്ത്യയ്ക്ക് അധികാരം കൈമാറിയ അതേ രാജ്ഞി.കിഷൻലാലാണ് ക്യാപ്റ്റൻ. ലെസ്ലി ക്ലോഡിയസും കേശവ് ദത്തും ബൽബീറും അടങ്ങുന്ന മധ്യനിരയാണ് ഇന്ത്യയുടെ എഞ്ചിൻ റൂം. പോരാത്തതിന് വാൾട്ടർ ഡിസൂസയും ലിയോ പിന്റോയും അക്തർ ഹുസൈനും ത്രിലോചൻ സിങ്ങും നാലു കൊല്ലത്തിനുശേഷം ഹെൽസിങ്കിയിൽ ഇന്ത്യയെ നയിച്ച കെ.ഡി.സിങ്ങും. എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിൽ കോച്ച് ഓതിക്കൊടുത്ത ഒരൊറ്റ മന്ത്രം മാത്രം. ഗ്രൗണ്ടിന് വേഗത കുറവായിരിക്കും. കാത്തിരിക്കരുത്, പന്തിനെ പിന്തുടർന്ന് പിടിക്കുക. പിന്നീടുള്ള എഴുപത് മിനിറ്റ്, ഫുട്ബോളിന്റെ കത്തീഡ്രലെന്ന് പിൽക്കാലത്ത് പെലെ വിശേഷിപ്പിച്ച, ബോബി മൂറിന്റെ ഇംഗ്ലണ്ട് ഒരിക്കൽ മാത്രം ലോകകപ്പ് ഫുട്ബോളിൽ മുത്തമിട്ട, വെംബ്ലി സാക്ഷ്യംവഹിച്ചത് വാക്കിലൊതുങ്ങാത്ത വിസ്മയചരിത്രത്തിന്. കൊടുങ്കാറ്റായി, മിന്നൽപ്പിണരായി മധ്യനിര അടക്കിവാണ ഇന്ത്യ മൂന്നാം മിനിറ്റിൽ തന്നെ മുന്നിൽ. അഞ്ചു വാര അകലെ നിന്ന് ബൽബീർ തൊടുത്തൊരു ഷോട്ട് അക്ഷരാർഥത്തിൽ ആതിഥേയരുടെ ഇടനെഞ്ച് തകർത്തു. രസംകൊല്ലിയായി ഇടയ്ക്കുവന്ന ചാറ്റൽമഴ വരാനിരിക്കുന്ന ഗോൾ പെരുമഴയുടെ നാന്ദി മാത്രമായി. ആദ്യ പകുതിയിൽ തന്നെ ഇന്ത്യ രണ്ട് ഗോളിന് മുന്നിൽ. രണ്ടാം പകുതിയിൽ ബാക്കി രണ്ടെണ്ണം കൂടി. അതിലുമൊരെണ്ണം ബൽബീറിന്റെ സ്റ്റിക്കിൽ നിന്ന്. ഇടയ്ക്ക് പെയ്ത മഴയൊന്നും ഇന്ത്യയുടെ തീ കെടുത്തിയില്ല. തെന്നുന്ന ഗ്രൗണ്ടിൽ ഷൂസ് അഴിച്ചുവച്ചുപോലും അവർ കളി തുടർന്നു. കാണികൾ അത് കണ്ട് അന്തംവിട്ടു. വിരുന്നാസ്വദിച്ച് ലുബ്ധില്ലാതെ കൈയടിച്ചുപോയി, മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെയെങ്കിലും പഴയ അംഗരാജ്യം വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടിവന്ന ബ്രിട്ടീഷുകാർ പോലും. ചരിത്രത്തിൽ അന്നാദ്യമായൊരു ഒളിമ്പിക് വേദിയിൽ ജനഗണമന അലയടിച്ചു. എഴ് പതിറ്റാണ്ടിനുശേഷം ഈ കഥ പുതിയ തലമുറ കണ്ടു, ചായമടിച്ചുമിനുക്കിയ പുതിയ രൂപത്തിൽ. അക്ഷയ് കുമാറിന്റെ ഗോൾ എന്ന ചിത്രത്തിൽ. അത്രയും ആശ്വാസം.ബ്രിട്ടൻ അന്നേവരെ സാക്ഷ്യം വഹിക്കാത്ത ഉജ്വലമായ ഹോക്കിയാണ് ഇന്ത്യ വെംബ്ലിയിൽ പുറത്തെടുത്തതെന്നാണ് റോയിട്ടേഴ്സ് ലേഖകൻ അലക്സ് വാലന്റൈൻ പിറ്റേദിവസം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്. ഡേവിഡ് ബ്രോഡിക്ക് പകരം മറ്റാരെങ്കിലുമായിരുന്നു ഗോളിയെങ്കിൽ ഇന്ത്യ ഇരട്ടി ഗോളിന് ജയിക്കുമായിരുന്നുവെന്നും ബൽബീറിന്റെ സ്കില്ലിനെ വാനോളം പുകഴ്ത്തിയ വാലന്റൈൻ അന്ന് കുറിച്ചു.സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യ ഒളിമ്പിക് സ്വർണത്തിന് വിയർപ്പിന്റെ വില മാത്രമല്ല, കണ്ണീരിന്റെയും ചോരയുടെയും നനവുകൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. വിഭജനം വഴിമരുന്നിട്ട ലഹളയുടെ തീയാളുമ്പോൾ ലാഹോർ സ്റ്റേഷനിൽ ചങ്കുപറിക്കുന്ന വേദനയോടെ പരസ്പരം രണ്ടുവഴിക്കു പിരിഞ്ഞതിന്റെ അനുഭവം ഗദ്ഗദത്തോടെ പലവുരു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ബൽബീർ തന്നെ. ഇന്ത്യയുടെ തിളങ്ങുന്ന താരങ്ങളായിരുന്ന മുഹമ്മദ് അസമിനെയും ഫീർ മഖ്ബൂലിനെയും മെഹ്മൂദിനെയും അലി ഇഖ്തിദാറിനെയുമെല്ലാം വിഭജനം വേദനയോടെ പകുത്തെടുത്ത് പാകിസ്താനികളാക്കി മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു അന്ന്. ഐ.എൻ.എ. ഭടനായതിന്റെ പേരിൽ വിചാരണ നേരിട്ട അലി ഇഖ്ദാർ നയിച്ച, ഒരു വയസ്സു തികയാത്ത പാകിസ്താനെ മറികടന്നാണ് ബ്രിട്ടൻ കലാശപ്പോരിന് ഇന്ത്യയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തിയത്. അന്ന് സെമിയിൽ പാകിസ്താൻ രണ്ട് ഗോളിന് അടിവറവുപറഞ്ഞിരുന്നില്ലെങ്കിൽ കായികലോകം ഇന്നുവരെ കാണാത്തൊരു വൈകാരിക നിമിഷത്തിനും വെംബ്ലി അരങ്ങാവുമായിരുന്നുഅതുകൊണ്ട് തന്നെ അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു ബൽബീറിന് ലണ്ടനിൽ നിന്നുള്ള ക്ഷണം. എന്നും ധ്യാൻചന്ദ് എന്ന ഇതിഹാസത്തിന് ഒരു പടിതാഴെ മാത്രം നിർത്തിയ കാലത്തിന്റെ അപൂർവമായൊരു ദയാവായ്പ്. ബ്ലേസർ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കേണ്ടിവന്നില്ല. പക്ഷേ, അന്നാ ബ്ലേസറുകൾ ബൽബീറിന്റെ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മൂന്ന് ഒളിമ്പിക് മെഡലുകൾ ഒഴികേ മറ്റെല്ലാം ബൽബീർ 1985ൽ സ്പോർട്സ് അതോറിറ്റി ഓഫ് ഇന്ത്യയ്ക്ക് കൈമാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ന്യൂഡൽഹിയിലെ ജവഹർലാൽ നെഹ്റു സ്റ്റേഡിയത്തിൽ ഒളിമ്പിക് മ്യൂസിയമുണ്ടാക്കണമെന്ന ആവശ്യത്തിന് വഴങ്ങി നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ കൈയയച്ച് ദാനം ചെയ്യുകയായിരുന്നു ബൽബീർ. പുതിയ തലമുറ ഇതൊക്കെ കണ്ടുവളരട്ടെ എന്ന് മനസ്സിൽ തൊട്ടാശംസിക്കുകയും ചെയ്തു ബ്ലേസറിനു പുറമെ 34 മെഡലുകളും നൂറിലേറെ അപൂർവ ഫോട്ടോകളുംകൂടി നൽകുമ്പോൾ.അങ്ങനെ രണ്ട് ഒളിമ്പിക് മെഡലുകളുടെ സ്വർണസ്പർശമേറ്റ ആ നീല കോട്ടെങ്കിലും കുറച്ചുദിവസത്തേയ്ക്കു തിരിച്ചുകിട്ടാനായി എൺപത്തിയെട്ടാം വയസ്സിൽ സായിയെ സമീപിച്ചു. പക്ഷേ, മുഖത്തടിച്ചപോലെയായിരുന്നു ഡെൽഹിയിൽ നിന്നുള്ള മറുപടി. തിരിച്ചുതരാൻ നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നും തന്നില്ലല്ലോ എന്ന ധിക്കാരം കേട്ട് ഞെട്ടിത്തരിച്ചിരുന്നുപോയി അതേ കോട്ടിട്ട് ഒരു ഒളിമ്പിക്സിൽ ഇന്ത്യയെ നയിക്കുകയും മറ്റൊന്നിൽ ഇന്ത്യയ്ക്കുവേണ്ടി പതാകയേന്തുകയും ചെയ്ത ബൽബീർ. എന്റെ ഒരു ഭാഗം മരിച്ചുപോയതുപോലെ തോന്നി അന്നത് കേട്ടപ്പോൾ-പിൽക്കാലത്ത് ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ ബൽബീർ സിങ് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ചങ്കിൽ നിന്നു പറിച്ചെടുത്ത് നൽകി ആ കോട്ടിനും മെഡലുകൾക്കും ഫോട്ടോകൾക്കുമെല്ലാം എന്തു സംഭവിച്ചു. അതൊന്നും സായിയിൽ നിന്ന് എന്നോ ഒരു പാഴ്വസ്തുപോലെ അപ്രത്യക്ഷമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതൊക്കെ ആരെങ്കിലും ദാനം ചെയ്തതിന്റെ രേഖയില്ലെന്ന് പറയാനും തെല്ലുമുണ്ടായില്ല മനസ്താപം സായിയിലെ ശമ്പളക്കാർക്ക്. മറ്റ് പതിനഞ്ച് ഒളിമ്പ്യന്മാരും ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ആദരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ സായിയുടെ ഉദ്യോഗസ്ഥ ഹൃദയശൂന്യതയ്ക്ക് മുന്നിൽ അപേക്ഷാകടലാസും കക്ഷത്തുവച്ച് പഞ്ചപുച്ചമടക്കിയിരിക്കാനായിപ്പോയി അതിലൊരാളായ ബൽബീറിന്റെ വിധി. അങ്ങനെ ഒളിമ്പിക് അസോസിയേഷന്റെ പട്ടികയിലെ ഒരേയൊരു ഇന്ത്യക്കാരയായിരുന്ന ബൽബീറിന്റെ മാത്രം സ്മരണികകൾ ഒന്നും തന്നെ പ്രദർശിപ്പിക്കാതെ ലണ്ടൻ ഒളിമ്പിക്സ് ആഘോഷിച്ച് അരങ്ങൊഴിഞ്ഞു. അക്ഷന്തവ്യമായ അപരാധം കാട്ടിയിട്ടും സായിയിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ പിന്നെയും കോട്ടമൊന്നും തട്ടാതെ ഇന്ത്യയിലെ സ്പോർട്സിനെ പരിപോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്തു. ബൽബീറിന്റെ നെഞ്ചുനീറിയതിനാലാവണം കളിച്ച അഞ്ചു കളികളിൽ അഞ്ചും തോറ്റ് ഏറ്റവും അവസാനക്കാരായാണ് ഇന്ത്യ അന്ന് ലണ്ടനിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുപറന്നത്. പന്ത്രണ്ട് ടീമുകളിൽ പന്ത്രണ്ടാമത്. ഒളിമ്പിക് ഫൈനൽ റൗണ്ടിലെ നാളിതുവരെയുള്ള ഏറ്റവും ദയനീയമായ പ്രകടനം. അങ്ങനെയുമുണ്ട് കാലത്തിന്റെ ചില കണക്കുതീർക്കലുകൾ.പിന്നെയും രണ്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞ് ബൽബീറിന്റെ ബന്ധുക്കൾ വീണ്ടും സായിയെ സമീപിച്ചു. ഇക്കുറി ഹോക്കി ഇന്ത്യയായിരുന്നു കോട്ടിനും മെഡലിനും ആവശ്യക്കാർ. അത് മറ്റൊരു കാഴ്ചബംഗ്ലാവിന്. അന്നും, തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന ഹൃദയശൂന്യമായ ബ്യൂറോക്രാറ്റിക് മറുപടി മാത്രമായിരുന്നു സായിക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ഈ ക്രൂരതയ്ക്കുനേരെ പക്ഷേ, ഒരിക്കൽക്കൂടി കണ്ണടയ്ക്കാൻ ഒരുക്കമായിരുന്നില്ല ബൽബീറിന്റെ കുടുംബം. അവർ ഔദ്യോഗികമായി തന്നെ വിവരം തേടി. അങ്ങനെ വസ്തുക്കൾ കൈപ്പറ്റിയിരുന്നുവെന്ന് രേഖാമൂലം സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ലെന്നായി സായിക്ക്. പക്ഷേ, ആരു വാങ്ങിയെന്നോ എവിടെ സൂക്ഷിച്ചുവെന്നോ എങ്ങനെ കൈമോശം വന്നുവെന്നോ മാത്രം പറയാനായില്ല. പതിവുപോലെ പഴി മാറിമാറി ചാരി കാലം കഴിച്ചു. ഡെൽഹിക്കും പട്യാലയ്ക്കും ഇടയിൽ നടന്നു മടുത്ത ബൽബീറും കുടുംബവും കാനഡയിലേയ്ക്ക് തന്നെ മടങ്ങി. നോട്ടപ്പിശക് കൊണ്ട് കൈമോശം വന്നത് ഇന്ത്യൻ കായികരംഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട ഏടുകളിൽ ഒന്നാണെന്നോ, ഫുട്ബോളിൽ പെലെയ്ക്കും അത്ലറ്റിക്സിൽ ജെസ്സി ഓവൻസിനുമെല്ലാമൊപ്പം നിർത്തേണ്ട ഒരു ഇതിഹാസത്തിന്റെ വിയർപ്പിന്റെ വിലയാണെന്നോ ഉളളള തിരിച്ചറിവോ കുറ്റബോധമോ തെല്ലുമുണ്ടായതുമില്ല ഇന്ത്യൻ സ്പോർട്സിന്റെ നടത്തിപ്പുകാർക്ക്. ‘ഭാഗ്യം… എന്റെ ഒളിമ്പിക് മെഡലുകൾ ഞാൻ കൈമാറാതിരുന്നത്’ എന്നു മാത്രമായിരുന്നു വേദനയോടെയുള്ള ബൽബീറിന്റെ പ്രതികരണം.പഴിയും പരിഭവവും പറഞ്ഞുശീലമില്ലെങ്കിലും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ധ്യാൻചന്ദ് പുരസ്കാരവും മുപ്പതു ലക്ഷത്തിന്റെ ചെക്കുമായി വീട്ടിൽ വന്ന അന്നത്തെ കേന്ദ്ര കായികമന്ത്രി സർബാനന്ദ് സോണോവാളിന് മുന്നിൽ ഈ ആവലാതികളെല്ലാം നിരത്തിയിരുന്നു ബൽബീറും കുടുംബവും. കേട്ടറിവില്ലാത്ത കാര്യം അന്വേഷിക്കാമെന്ന് വാക്ക് കൊടുത്ത് മടങ്ങുമ്പോൾ ബൽബീറിന്റെ കാൽതൊട്ട് വന്ദിച്ച് ക്ഷമചോദിക്കാനെങ്കിലും മറന്നില്ല മന്ത്രി. ബൽബീറിന്റെ കൺമുന്നിലൂടെ കാലം പിന്നെയും മുന്നോട്ടുപോയി. ലണ്ടനുശേഷം റിയോഡി ജനീറോയിലും ഒളിമ്പിക്സ് വന്നുപോയി. ഇന്ത്യ പതിവുപോലെ അക്കുറിയും തോറ്റുമടങ്ങി. സോണോവാൾ കേന്ദ്രമന്ത്രിപദമൊഴിഞ്ഞ് അസം മുഖ്യമന്ത്രിയായി. ബൽബീറിന്റെ ആവലാതികൾക്ക് മാത്രം പരിഹാരമൊന്നുമായില്ല. ആരും അതൊന്നും പിന്നെ അന്വേഷിച്ചുചെന്നുമില്ല. എത്ര വലിയ ഒളിമ്പ്യനായാലും അത്രയൊക്കെയേ പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടൂ ഒരു ഹോക്കി താരം എന്ന് പറയാതെ പറഞ്ഞു ബൽബീറിനോട് കാലം. സച്ചിനോ ധോനിക്കോ ആയിരുന്നു ഈ ഗതിയെങ്കിലെന്ന ചോദ്യം പോലും കാലഹരണപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞുവെന്ന് പണ്ടേ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഈ ഒളിമ്പ്യൻ. അതുകൊണ്ടാവണമല്ലോ നാല് ലോകകിരീടങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കിയതിന്റെ മേനിയൊന്നും പറയാതെ ബൽബീർ ട്വി20 ഫൈനലിന് ഒരുങ്ങുന്ന മഹേന്ദ്ര സിങ് ധോനിയെയും ടീമിനെും കാണാൻ വടിയും കുത്തി പണ്ട് പോയത്. സെലിബ്രിറ്റിതാരങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗം പേർക്കും പക്ഷേ, മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വയോധികനെ ഊരും പേരും പറഞ്ഞ് പരിചയപ്പെടുത്തേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ടാകാമെന്ന് പറയാതെ തന്നെ വ്യക്തം.കാനഡയിലെ ബേണബിയിലെപ്പോലെ തന്നെ ജന്മനാടായ ചണ്ഡീഗഢിലും തീർത്തും അപരിചിതനെപ്പോലെയായിരുന്നു ബൽബീറെന്ന് കുറിച്ചിട്ടുണ്ട് എ ഫൊർഗോട്ടൻ ലെജൻഡ് എന്ന ജീവചരിത്രത്തിന്റെ രചയിതാവ് കനാഡക്കാരൻ പാട്രിക് ബ്ലെന്നർഹസ്സെറ്റ്. കാനഡയിൽ നിന്ന് ഇടയ്ക്ക് നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ നരച്ച താടിയും ചുവന്ന ടർബനുമായി മുടങ്ങാതെ സായാഹ്ന, പ്രഭാതസവാരി നടത്തുന്ന ബൽബീറിനെ ഒരാൾ പോലും തിരിച്ചറിയുകയോ ഒരു ഓട്ടോഗ്രാഫിനോ ഫോട്ടോയ്ക്കോ വേണ്ടി പിടിച്ചുനിർത്തുകയോ ചെയ്യാത്തത് അവിശ്വസനീയമാണെന്നാണ് കാനഡയിലും ഇന്ത്യയിലുമായി വർഷങ്ങളോളം ബൽബീറിനെ പിന്തുടർന്ന ബ്ലെന്നർഹാസ്സെറ്റ് എഴുതിയത്. ലോകത്ത് മറ്റൊരു കായിക ഇതിഹാസത്തിനും ഈയൊരു ഗതിയുണ്ടായിക്കാണില്ല. ജന്മനാട്ടിലെത്തുന്ന ഫുട്ബോൾ ഇതിഹാസം പെലെയെയും ഐസ്ഹോക്കി ഐക്കൺ വെയ്ൻ ഗ്രെസറ്റ്സ്കിയെയുമൊക്കെ ജനകൂട്ടം വന്നു പൊതിയുമ്പോൾ എന്തേ ബൽബീറിനെ ഒരാൾ പോലും തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്നുവെന്ന ബ്ലെന്നർഹസ്സെറ്റിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ആയിരം കാതം മുഴക്കമുണ്ട്. ഒരു ബൽബീറിലൊതുങ്ങാത്ത നമ്മുടെ നിന്ദയുടെ ആഴമറിയണമെങ്കിൽ സാവോപോളോയിലോ കാനഡയിലെ ബ്രാന്റ്ഫോർഡിലോ ഒക്കെ ചെന്ന് അതിന് കാതോർക്കണം.ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ മൊഹാലി ഫോർട്ടിസ് ആശുപത്രിയിലെ വെന്റിലേറ്ററിൽ രണ്ടുതവണ മരണം വന്നു മല്ലിട്ട് തോറ്റുമടങ്ങിയ ആ ഹൃദയത്തിലൊന്ന് ചെവിചേർക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്താൽ മതിയായിരുന്നു. താളംതെറ്റി ഇടറിവന്നിരുന്ന ആ നിശ്വാസങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ അന്ന് ചോദിക്കുമായിരുന്നിരിക്കണം… ബ്രസീൽ പെലെയോട് ചെയ്യാത്തത്, അമേരിക്ക ജെസ്സി ഓവൻസിനോട് ചെയ്യാത്തത്, ഇന്ത്യ സച്ചിൻ തെണ്ടുൽക്കറോട് ചെയ്യാത്തത്… എന്തു കൊണ്ട് എന്നോട് മാത്രം. ചുനി ഗോസ്വാമിയും മേവാലാലും ലെസ്ലി ക്ലോഡിയസും കെ.ഡി.ജാദവുമെല്ലാം അവസാനകാലങ്ങളിൽ ചോദിച്ചിരിക്കാവുന്ന ഈ ചോദ്യത്തിൽ നമുക്ക് വായിച്ചെടുക്കാൻ ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു. തിരുത്താനും. തിരുത്തുകൾക്കൊന്നും ഇനിയും കാത്തിരിക്കാൻ ബൽബീറിന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അവസാന വിസിലിന് മുൻപ് അത്രയേറെ എക്സ്ട്രാ ടൈം കാലം നമുക്ക് തന്നു. നമ്മൾ ഒന്നും തിരുത്തിയില്ല. നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ മെഡലുകളോ ആ നീല ഒളിമ്പക് കോട്ടോ ഒന്നും നമ്മൾ തിരിച്ചുകൊടുത്തില്ല. ഒരു ക്ഷമാപണം പോലും നടത്തിയില്ല. വിധി അവസാന വിസിലൂതുമ്പോൾ സായിയുടെ ഏതോ മാറാലമൂ​ടിയ മൂലയിൽ പൊടിപിടിച്ചു കിടപ്പാവും രണ്ട ഒളിമ്പിക്സിൽ സിങ് അഭിമാനപൂർവം അണിഞ്ഞ, രണ്ട് ഒളിമ്പിക് സ്വർണം അലങ്കാരം ചാർത്തിയ ആ നീല കോട്ട്. ഇനി മരണാനന്തരം നമുക്ക് ഒരുപക്ഷേ, വെളിപാടുകളുണ്ടായേക്കാം. എന്നാൽ, ഒന്നറിയുക, അവസാന വിസിലിനുശേഷം നേടുന്ന ഗോൾ പോലെ നിഷ്ഫലമാണത്, പലപ്പോഴും പരിഹാസ്യവും. അതെങ്കിലും ചെയ്യാതിരിക്കാം നമുക്ക്..

 234 കാഴ്ച

മറുപടി രേഖപ്പെടുത്തുക

താങ്കളുടെ ഇമെയില്‍ വിലാസം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തുകയില്ല.

yerdu logo